Zastanawiałam się co napisać przy okazji Walentynek, które są przez jednych znienawidzone, dla innych obojętne, a jeszcze dla innych okazją by sobie w ten dzień sprawić więcej przyjemności niż codziennie. Choćby ta przyjemność była z lekka kiczowata i trochę na śmieszki. Nieważne. Oczywiście, że kochamy się na co dzień, ale przyznajmy, że na co dzień nie ma czasu na te wszystkie niespodzianki. Chociaż prawdę mówiąc, to Blanka robi mi Walentynki (na bank raz w miesiącu) wtedy dostaję od niej kartkę z "kocham Cię mamo".

Dzisiaj kartkę zrobiłyśmy razem, taką trochę wymyślaną, wycinaną, zginaną i klejoną. I tak sobie myślę, że zamiast tych róż lub psa z zawiązaną kokardą na głowie, na kupionej gotowej kartce walentynkowej, można dać kochanej osobie siebie. Na naszej jest Blanka, ale można zrobić całą rodzinę, to by było extra! Wystarczy wydrukować zdjęcie i przykleić na uprzednio wydrukowany i złożony szablon. Wypisujemy szybko życzenia i wrzucamy gdzie trzeba. Proste, co nie?

Jeszcze jedna historia sprzed kilku dni.

Wieczór, z głośników leci John Mayer z piosenką XO tu KLIK (btw piosenka Beyonce, ale Johna uwielbiam z każdą piosenką, nawet nie jego własną). Blanka choćby i w 100% była zajęta 10 rzeczami na raz, jest w stanie zarejestrować nawet i 11.

Tak więc po jakiejś chwili zostaje rzucone pytanie:

- Ciekawe co by było jakby mi tak Callum zaśpiewał ta piosenkę?

Pytam się więc, dlaczego akurat tą i czemu to ciekawe. A Blanka z rozmarzonym wzrokiem odpowiada:

- bo tam jest "baby you better kiss me".

Koniec końców nie wiem co by było. Nie dowiedziałam się czy by go pocałowała czy nie. Nie każde Walentynki ostatecznie to love story z happy endem. Nawet te w wieku 8 lat.

Na dole nasza własna Walentynka dla nas samych, szablon do wydrukowania dla Was i dodatkowo dymki z wyznaniami miłosnymi do przyklejenia (wystarczy zapisać dwa poniższe zdjęcia, prawym kliknięciem myszy, później zapisz w wybranym miejscu). Potrzebny będzie również kolorowy karton, drukarka, klej i nożyczki + nożyk do cięcia papieru. Wycinamy po czarnych liniach, a te przerywane zginamy. Wystarczy tylko wydrukować odpowiedniej wielkości zdjęcie (może być też rysunek!). Wszystko proste, ale efektowne. Jest jeszcze kilka dni na przygotowanie takiej niespodzianki ;)

A jak skończycie, to polecam przeczytać "Tajemnicę Miłości" Martina Widmarka. Walentynki w wydaniu detektywistycznym. Generalnie serię z Mają i Lassem uwielbiamy, wszystkie "Tajemnice ..." są extra.

ps. kocham ten uśmiech nad życie!

Kiedyś pisałam o irlandzkiej ekscytacji pogodowej. Przed latem ciągle powtarzają, że w tym roku to będzie latooo! A przed zimą, że bankowo na święta będzie śnieg. Rzadko kiedy sprawdzają się te prognozy - a może raczej zachcianki. Jednakowoż ten rok zaczął się przedziwnie, trwał w tym niepodobnym do Irlandii nastroju zmienności pór roku, więc może i zakończy się niespodzianką? Tego sobie życzę, bo na białe święta cieszyłabym się nie mniej niż mała Madzia 20 lat temu.

A może i bardziej.

Raczej bardziej.

I przypomina mi się zima ze śniegiem po pas, łańcuchami na kołach, taką  zadymką śnieżną, że nie było widać gdzie się jedzie. Dzięki temu, do Zakopanego jechaliśmy jakieś 10 godzin (normalnie tą drogę pokonujemy dwa razy szybciej), w całkowitej ciemności, nawet gubiąc się na moment, żeby dotarłszy na miejsce, po kilku godzinach snu (i mocno padającego śniegu) zgubić samochód przed willą w której spaliśmy. Zgubić, bo tyyyle było śniegu, że samochód został kompletnie przysypany. 

O takim śniegu marzę. Takim, który skrzypi pod butami, sypie w twarz grubymi płatkami i zakrywa parapety aż do połowy okien, a przez drugą połowę patrzymy na śliwkowe, nocne niebo, które jest wyjątkowe w takich warunkach. W tym przypadku powinnam chyba rozważyć przeprowadzkę gdzieś do głębokiej Norwegii, Kanady lub na Alaskę. Brzmi to dość ekstremalnie, ale tak właśnie bardzo brakuje mi śniegu. I te ośnieżone drzewa, z których spadają grube czapy białego puchu. 

Góry w zimie są jak sztaluga dla malarza - ale to zabrzmiało patetycznie! haha - ale tak właśnie jest. Te śnieżne płachty nigdzie indziej jak w górach najpiękniej się prezentują. 

Zapewne dlatego gdy myślałam o kalendarzu adwentowym na ten rok, wpadł mi do głowy pomysł na ośnieżony las - chociaż niektórzy widzą w nim też ośnieżone szczyty górskie. Tak czy siak wszystko pasuje.

W tym roku, z małym poślizgiem i wspólnie z Blanką (całe szczęście kalendarz nigdy nie był kojarzony z robotą świętego mikołaja, elfów czy innych skrzatów z bieguna północnego ;) więc podgonić z produkcją kalendarza mogłam na oczach głównej zainteresowanej) skończyłyśmy nasze 24 drzewka/pudełeczka po południu 1 grudnia. 

Nasz kalendarz adwentowy jest zawsze oparty na 'zadaniach' a nie prezentach. Codzienne prezenciki są dla mnie niezrozumiałym pomysłem, bo ostatecznie to właśnie przez te 24 dni czekamy między innymi na rozpakowywanie prezentów pod choinką, więc jaki sens jest karmienie nimi dzieci dzień w dzień? Zdarzy się, że w kalendarzu będzie drobiazg, który będzie wykorzystany właśnie tego dnia, przy naszym świątecznym zadaniu. I na przykład 8 grudnia Blanka wyciągnie nową foremkę do wycinania pierniczków, lub pomarańczę i paczkę goździków, żeby samodzielnie zrobić zimową herbatę. Pomysłów jest milion.

W tym roku oprócz klasyków adwentowych mamy jeszcze kilka nowości, czyli zagadki, rebusy i dla wielkiej wielbicielki rysowania - zadania plastyczne. 

Szablon pudełka w kształcie choinki/góry wycięłam w trzech różnych rozmiarach. Białym markerem domalowałam białe wierzchołki i płatki śniegu. Po wycięciu i sklejeniu, przyczepiłam je do najprostszej ramki na zdjęcia z Ikea (wyciągnęłam szybkę), wszystkie 24 pudełka mniej więcej równo zakryły całą powierzchnię. Do wierzchołka dołączyłam dzień miesiąca, a do środka włożyłam karteczki z zadaniami. Pudełka celowo nie są zamknięte. Zdecydowanie łatwiej wyciąga się z takich liściki, a w ogóle to kto lubi oglądać porozrywany kalendarz? I tu przechodzimy do kolejnego, ważnego (dla mnie w szczególności :) punktu. 

- otóż nie znoszę stołu po obiedzie. Ani po śniadaniu, czy kolacji. Wtedy, kiedy zostają już tylko puste talerze umazane resztkami jedzenia (nie ukrywajmy, nie wszyscy wylizują talerz jak ja), sztućce walające się na tych talerzach i półmiskach (jeszcze gorzej gdy walają się po obrusie), goście sobie pójdą, a ty zostajesz z tym bajzlem i na niego patrzysz. Tak właśnie wyglądam i czuję się ja, gdy dajmy na to 15 grudnia patrzę na opróżniony do połowy kalendarz, w którym została już tylko część, a  jeszcze przed 14 dniami było tak pięknie. Dlatego tym razem postanowiłam nacieszyć oko całością przez 24 dni. Co daje Blance kolejne wyzwanie, bo codziennie musi wyszukać danego dnia.  

Zostało mi tylko dołączyć szablon do wydrukowania i życzyć udanej zabawy (niekoniecznie na ostatnia chwilę ;) ale już chyba raczej na pewno na następny rok. Na następny rok będzie jak znalazł! :D Grudzień zawsze taki klimatyczny, że pewnie minie nam nie wiadomo kiedy - już przecież mamy 4.

I jeszcze piosenka z dzwoneczkami. Coldplay ♪♫ tym razem.

Strasznie, ale strasznie mocno podoba mi się ta scena na której grają. Te ruchome dekoracje i zmieniające się elementy. I myślę sobie, że kiedyś taką zrobię. Dla zabawy, z kilkoma warstwami do przesuwania i kolorowymi bibułkami w tle, podświetlonymi od tyłu. Ehh... ♥

28 czerwca, minęło dokładnie 4 miesiące odkąd na wyspę zawitała śnieżna, mroźna zima. Na instagramie wstawiłam zdjęcie białego Malahide. Byliśmy w szoku, że to się dzieje na prawdę. Padał śnieg, robiły się olbrzymie zaspy, których nikt nie usuwał bo nie było czym, szalał sztorm i było po prostu zimowo jak nigdy wcześniej.

Po drodze, przez 2 - 3 miesiące żartowaliśmy, że jak zima przyszła, to może i lato do nas zawita. Żartowaliśmy, ale każdy miał nadzieję. 

I co się okazało? Że prawie od początku maja, mamy piękną, najpierw wiosenną a teraz iście letnią pogodę. Mapa Irlandii w prognozie pogody wygląda tak, jakby pokazywała Polskie lato, a nie to tutejsze z temperaturami sięgającymi nawet 32 stopni. Tak, ja dalej jestem w szoku. 

Oczywiście wszystko ma swoje minusy, bo susza już sieje spustoszenie. W ciągu dwóch dni, w górach Wicklow wzywano straż pożarną aż 42 razy.  Palą się torfowiska. Śmigłowce wojskowe gaszą pożary z powietrza. Półwysep Howth, na który tak uwielbiamy jeździć, też jest z wypalonymi czarnymi przestrzeniami. Palą się parki miejskie. Trawniki i skwery, gdzie w zasadzie cały rok trawa jest pięknie zielona, są wysuszone na wiór, że bardziej przypominają te hiszpańskie niż irlandzkie. 

Od dzisiaj, na razie do poniedziałku - wprowadzony jest zakaz podlewania kwiatów, mycia okien, napełniania basenów przydomowych, itp wodą z wodociągów. W całym kraju, zgłaszane są awarie w dostarczaniu wody. To jest kolejny irlandzki szok w tym roku, zaraz po bestii ze wschodu, o której pisałam tu KLIK.

I choć jest cudnie, bo sukienki, sandałki i opalone nosy, to duchota z naturalnie wysoką wilgotnością powietrza dają w kość. A słońce, grzeje mocno, aż piecze skóra. 

I w takim słonecznym dniu, z niebem bez ani jednej chmurki, Blanka kończyła 1 klasę. Podskakiwała z nóżki na nóżkę, z uśmiechem od ucha do ucha (ciągle bez jednej jedynki na górze). Piękniejszego zakończenia roku nie mogła sobie wymarzyć. 

W ramach słodkiego prezenciku, dopasowując się do aktualnej sytuacji pogodowej, zrobiłyśmy z Blanką pudełeczka w kształcie loda w rożku, a do środka włożyłyśmy słodkie co nieco. 

Lody mogą być super pomysłem nie tylko na zakończenie roku, ale na letnie urodziny, imprezki, garden party lub jak pada deszcz (w końcu kiedyś musi) jako przerywnik podwórkowych zabaw. Na dole załączam szablon do wydrukowania, pudełeczko + gałka + polewa. Wystarczy wydrukować, wyciąć i skleić. My swoje rysowałyśmy na kolorowym brystolu, sztywniejszy papier obowiązkowy!  Nasz dostał jeszcze ozdobny, okolicznościowy banerek. W środku zmieścił się lizak, mały twix i krówka.

Do ich wykonania potrzebujemy duży arkusz papieru, najlepiej format A3. Moje paski miały długość 45 cm a szerokie były na 1,5 cm. Po złożeniu wychodzi nam gwiazdka o średnicy ok 7 centymetrów, czyli maluszek. Jeśli chcemy, żeby była większa, odpowiednio wydłużamy i poszerzamy paski. Chodzi o to, żeby same paski nie były za krótkie. Nie jesteśmy wtedy w stanie ich przepychać, a co za tym idzie w ogóle złożyć gwiazdy. Ważny jest też rodzaj papieru z którego będziemy ją wykonywać. Grubszy karton lub bristol się nie sprawdzi, najłatwiej przepycha się lekko woskowany, coś w stylu pergaminu do pieczenia. W papierniczym można też spytać o specjalne paski do składania papierowych gwiazd, ja własnie takie miałam. Każde zgięcie, warto porządnie zaprasować a najlepiej wygładzić paznokciem. Im bardziej zaprasowane zagięcia, tym ładniejsza gwiazdka.

Wycięte paski składamy na pół. Wolne brzegi ścinamy po skosie, wtedy łatwiej będzie nam przepychać między sobą paski. 

Wszystkie cztery układamy w kwadrat tak jak na zdjęciu poniżej. 1 górny pasek skosem do góry, później zgodnie z ruchem wskazówek zegara. 

1 wkładamy prostopadle w drugi, na drugi zakładamy trzeci ścięciem do dołu. A czwarty nakładamy prostopadle na trzeci ścięciem w lewo, tym samym wkładając końcówkę w środek pierwszego. 

W tym momencie zaczynamy kształtować ramiona gwiazdy.


Teraz obracamy o 90 stopni w lewo i powtarzamy powyższe cztery punkty jeszcze 3 razy, aż uzyskamy obrazek jak poniżej.


Teraz obracamy na drugą stronę (pleckami do góry) ma wyglądać jak poniżej


Teraz rozpoczynając od górnego paska, składamy dokładnie w taki sam sposób jak przed chwilą pozostałe cztery tak, aby tworzyły, powiedzmy literę M z każdego rogu.


W kolejnym kroku, "rozplatamy" paski. Zaczynamy od lewego dolnego, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, tak jak poniżej.


i otrzymujemy


następnie kształtujemy wypukłość gwiazdki (ta środkowa część)


obracamy o 90 stopni w lewo i powtarzamy to samo, z kolejnym paskiem i kolejnym i kolejnym.


aż powstanie gotowa, jedna strona gwiazdki - o taka:


gwiazdkę obracamy pleckami do góry


i tak jak na pierwszej stronie, "rozplatamy" paski. Zaczynamy od lewego dolnego, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, tak jak poniżej.


i otrzymujemy


następnie kształtujemy wypukłość gwiazdki


teraz już tylko zostaje przyciąć wystające paski



i nasza gwiazdka gotowa!


jak klikniecie w zdjęcie powyżej, wylądujecie na YouTube gdzie można zobaczyć to samo, ale w wersji video.
Nie zostaje mi nic innego, jak namówić Was do wspólnego gwiazdorzenia ;)